Dünyanın ve içindeki estetik deerlerin tüm yönlerini tespit etmek için kullanılan felsefi tanımlar sözlüü içinde daha çelikili bir kelime olamaz. Sözcüün gerçek hayatta ve günlük dilde bu kadar çok konuulması ileri kolaylatırmıyor. Yunanca kökeni olan “physis” sözcüüne inerek en minimal ekilde açıklamak gerekirse, doa kendi kurallarına göre kendiliinden yetien ve büyüyen tüm canlılardır. Bu tanımdan ilerlersek çada ekolojik düünce ilginç bir çelikiye neden olur. Yaayan canlılar olarak biz de doanın bir parçasıyız. Ama kendi kültürümüz ‘insanın; doanın deil kendi kurallarına göre yaaması gerektii’ fikrini oluturmutur. Batılı insan kendini doadaki kültürel bir canlı olarak görür ve dolayısıyla ‘medeniyet’ insanın doadan ayrıldıı bir süreç olarak tanımlanır. O zaman kültürün bir parçası olan estetik, doa ile nasıl bir araya getirilir?